Alleen op pad

Vrijdag 8 januari

Vandaag ben ik voor het eerst helemaal alleen op stap geweest!! En wel naar San Francisco!

Het was echt helemaal super!

Ik wist niet precies hoe ik naar San Francisco (SF) moest gaan, met de bart of de bus, maar volgens Jesse kon ik het beste de bart nemen. De bart is een ondergrondse metro/trein, hij gaat zelf een stuk door een tunnel onder water! (het stuk dat je over de bay bridge moet) Best wel Scary als je daar aan denkt. Dus besloot ik met de bart te gaan. Ik kreeg van Jesse een bus map waar een kaartje van SF in staat en waar ik ook de richtingen van de bart in kan vinden, een bart fares and schedules waar ook een kaartje met de richting in staat, en alle tijden, een gewoon kaartje van SF dat hij had uitgeprint, hierop staan alle straatnamen enzo, en een Walking Tours. In dit boekje staan de verschillende dingen die in SF te doen zijn, en de verschillende plaatsen, een beetje een touristen boekje, en dat ben ik :P. Volgens mij was Jesse een beetje bang dat ik zou verdwalen, ikzelf trouwens ook :-$. Dat kon nu zeker niet meer gebeuren, met al die kaarten:P. Het zou gaan regen, dus voor de zekerheid ook maar een paraplu meegenomen.

Op weg naar buiten kwamen we Nana en Papaw beneden in de hal tegen. Ze zouden vandaag samen met Kathelijn en Jesse iets gaan doen.

Kathelijn is met me meegelopen naar de bart. Ik wist wel ongeveer waar de ingang was omdat we er langs waren gelopen toen we naar Lake Merritt gingen, maar ik wist begod niet hoe die werkte. Dus toen we in het station waren werd me alles uitgelegd. Bij de poortjes moet je opletten of je een smal of breed poortje hebt. De brede is namelijk voor invalide, en dan komt je kaartje er ook weer uit waar je hem hebt ingestopt. Je moet genoeg geld op je kaartje hebben staan, anders moet je eerst bijbetalen voor je door het poortje mag, en als je precies genoeg erop hebt staan word die ingeslikt als je door het poortje gaat. Dus gingen we naar de automaat om een kaartje te kopen. $3,10 heen en ook $3,10 terug als je op en neer gaat naar SF. In de automaten hier kun je gewoon met briefgeld betalen, er zit net zo’n invoer als bij de bank(om geld te storten), en je krijgt geld terug als dat nodig is. Je kunt zelfs $1 wisselen als je kwartjes nodig hebt om te bellen, heel handig:D. Ik moest de bart richting Millbrae hebben naar SF, en dan uitstappen bij de halte Powel street. Op de terugweg moest ik richting Richmond of Pittsburg/Bay point en dan uitstappen bij 19th street Oakland.

Daar ging ik dan, op naar San Francisco! De rit duurde ongeveer een kwartiertje, en er was eigenlijk niet zo heel veel aan. Alleen kwam ik er tijdens de rit wel achter dat er een aardbeving was terwijl ik in de bart zat! Het was maar een kleintje, maar toch best wel scary.

Boven de grond moest ik even zoeken waar ik nu eigenlijk was, rechts Old Navy en links iets waar ik de naam niet meer van weet, goed onthouden dus. Ik ben maar gewoon rechtdoor gelopen en kwam gelukkig bij Macy’s. Hier waren we langsgekomen toen we de vorige keer in SF waren. Daar ben ik omheen gelopen, en kwam op Union Square. Helaas stond de grote kerstboom er niet meer, nogal logisch, maar wel jammer want het zag er zo gezellig uit. De ijsbaan was er wel nog, zag er echt heel leuk uit, dacht eraan om ook even te gaan, maar het was echt super duur, dus toch maar niet. Toen ik op de kaart stond te kijken welke kant ik op moest om richting Chinatown te gaan werd ik benaderd door een soort stadswacht. Hij bood me een Map & Guide to Union Square aan, nou met zo veel kaarten op zak maakt een meer of minder ook niet meer uit, en het was helemaal gratis, dus waarom niet. Een belangrijke boodschap: Als ik ooit vragen had moest ik niet bang zijn om het aan iemand van hun te vragen, want daar waren ze voor. Ik bedankt hem en ging op weg naar Chinatown.

Ik vond het de vorige keer echt super, dus had besloten om daar mijn dag door te brengen. Maar, ik was verkeerd gelopen. Vond het al gek dat ik er nog niet was, kon me herinneren dat het niet zo lang lopen was, en toen ik het aan iemand vroeg bleek het dat ik de verkeerde kant op was gelopen:S, niet echt handig dus. Gelukkig was het niet zo lang lopen en kwam ik bij de poort naar Chinatown. Heel mooi. Ik moest in ieder geval terug naar het winkeltje waar ik de vorige keer postkaarten had gekocht en ik moest een notitie boekje hebben om alle nieuwe engelse woorden in op te schrijven. De kaarten waren snel gekocht, want ik wist precies welke ik moest hebben. Het notitie boekje kon ik zo gauw niet vinden. Ik kwam echt hele leuke winkeltje tegen, en hele leuke dingetjes. Ik heb een super leuk shirt gekocht, en voor heel veel mensen een kleinigheidje. En natuurlijk voor mama en Jerry een kadotje. Ze hadden allemaal magneten met verschillende dingen van SF erop, en super mooie doosjes en beeldjes. Rond een uur of 3 werd ik gebeld door Kathelijn, had het eerst niet door omdat ik Jesse’s telefoon bij me had dus moest ik haar terug bellen, nou dat was me nog een karwei. Maar gelukkig is het uiteindelijk wel gelukt:D. Ik heb bijna de hele middag in Chinatown doorgebracht, lekker neuzen in alle winkeltjes en natuurlijk leuke dingetjes kopen. Rond een uur of 4 was ik er helemaal doorheen gelopen, het is echt heel lang.

Eigenlijk wilde ik vandaag ook nog naar Coit Tower(zie foto), maar volgens de kaart was het best wel een eindje lopen en ik moest om 5 uur de bart terug nemen want we zouden vanavond met Nana en Papaw gaan eten. Toch maar besloten om er naar toe te gaan, en het was zeker de moeite waard. Natuurlijk was ik weer de verkeerde kant opgelopen, blijkbaar kon ik toch niet zo goed kaartlezen als ik dacht:P. Het was inderdaad een eindje lopen, maar als je een beetje doorstapt duurt het niet zo lang. Op een gegeven moment kwam er een hele stijle heuvel aan de rechter kant, en die moest ik natuurlijk op:S. Het waren allemaal kleine trappetjes, dus dat duurde wel even voor ik boven was. Dacht ik dat ik er eindelijk was moest ik nog een stuk omhoog:S. Toen kwam ik eindelijk bij de trappetjes waar Kathelijn over had verteld. Op de treden staan alle namen van soldaten die overleden zijn (zie foto).

Vanaf Coit Tower kun je over 1/3 van SF uitkijken, over de baai, Alcatraz, Bay Bridge, Treasure Island, Golden Gate Bridge en Angels Island. Het was echt super mooi, en hoog. Coit Tower is 210 feet hoog, dat is 64 meter. Eerst dacht ik dat ik niet naar boven kon, maar bleek dat ik aan de achterkant van het gebouw stond. Binnen kon je souveniers kopen, en als je naar boven wilde moest je daar een ticket kopen. Natuurlijk wilde ik naar boven, dus heb er een gekocht. Voor de lift moest je een rij vormen, en de lift kwam zo naar beneden. En er was een echte liftboy! Echt helemaal geweldig! In de lift werd mijn ticket geknipt door de liftboy en nar 6 mensen ging het hekje dicht. Je moest eerst de lift deur dicht doen en daarna nog een ijzeren hek, precies zoals vroeger, echt super. Boven gekomen warden we gewaarschuwt voor heet opstapje en moesten we nog een trapje op om helemaal boven te komen. Boven zaten er allemaal ramen zodat we helemaal rond konden kijken. Het was echt super, vooral het uitzicht (zie foto’s). Het mooiste vond ik dat je helemaal naar Alcatraz, Angels island en zelf Oakland kon kijken. (Dit kan niet altijd, maar ik had het gelukt dat het zo helder was.) Ik heb echt heel veel foto’s gemaakt, en lekker genoten van het uitzicht.

Rond een uur of kwart voor 5 ging ik op weg naar de bart. En toen bleek dat ik veel verder had gelopen dan ik had gedacht. Eerst moest ik terug naar Chinatown, toen er helemaal doorheen en toen moest ik de bart nog zoeken. Gelukkig had ik het bart station gevonden, en daar ging ik dan, op weg naar huis. Beneden was het even zoeken welk poortje ik moest hebben, maar ik kwam er achter dat het helemaal niet uitmaakte, ze gingen allemaal naar alle perons. Voor mij was een schoolklas, het is hier blijkbaar heel normaal om met de bart naar huis te gaan, dus ik moest even wachten, maar dat maakte niet zo veel uit want ik was precies op tijd. Ik was als de dood dat ik niet de geode bart zou nemen dus heb ik het voor de zekerheid gevraagd, en wel aan de politie. Ja die kwamen het perron op lopen en moesten dezelfde hebben, dus dat was wel makkelijk:D. In de bart kwam ik erachter dat ik Kathelijn eigenlijk even had moeten bellen dat ik eraan kwam, maarja dat kon niet want de telefoon had geen bereik in de tunnel. Niet echt slim dus.

Toen ik uitstapte moest ik even kijken of ik aan de geode kant naar boven ging, moest op Broadway 20th Street naar boven in plaats van 20th Street, want anders moest ik helemaal omlopen. Snel Kathelijn gebeld dat ik eraan kwam en toen op weg. Je hoeft maar 2 straten over te steken en dan ben je bij het gebouw en Jesse stond me beneden al op te wachten. Boven aangekomen waren Nana en Papaw net weg, Nana was ziek geworden en ze moesten daardoor terug naar hun hotel. Het eten ging dus niet door. Dus we hebben met zijn 3e wat gegeten.